- Żeń-szeń G115® w preparacie Pharmaton® Geriavit®
Standaryzacja wyciągu z żeń-szenia G115® stosowana w procesie produkcji kapsułek Pharmaton® Geriavit® ma na celu zapewnienie identycznej skuteczności każdej kapsułki i obejmuje:
• wykorzystanie rośliny Panax ginseng C.A. Meyer do produkcji preparatu;
• Współpracę z rolnikami, aby wesprzeć i zapewnić jak najlepsze warunki uprawy;
• Szkolenie rolników w dziedzinie prawidłowego używania nawozów naturalnych i środków grzybobójczych, a także w zakresie stosowania innych dobrych praktyk rolniczych;
• Analizę cech botanicznych i fizycznych korzeni zeń-szenia, a także ilościową kontrolę zawartości ginsenozydów oraz potencjalnych zanieczyszczeń;
• Kontrolę jakości korzeni – ponieważ żeń-szeń jest rośliną uprawną, jakość jego korzeni może różnić się pomiędzy gospodarstwami, a nawet pomiędzy poszczególnymi uprawami. Bez odpowiednich wytycznych dotyczących wysokich standardów jakości możliwe jest także zanieczyszczenie produktu substancjami toksycznymi i pestycydami. Obecnie – dzięki intensywnym wysiłkom wkładanym we współpracę z rolnikami i nadzór nad procesem uprawy i zbioru – prawie 90% odbieranych dostaw żeń-szenia spełnia wysokie standardy Pharmaton®;
• Standaryzację– każda seria wyciągu G115® ma tę samą znaną i niezmienną zawartość głównych substancji czynnych. Chociaż wykazano, że w wielu innych produktach z żeń-szenia zawartość ginsenozydów bywa bardzo różna (w niektórych w ogóle nie znaleziono ginsenozydów), wyciąg G115® zawsze zawiera 4% ginsenozydów;
• Kontrolę analityczną – do kontroli standaryzacji wyciągu z żeń-szenia G115® stosuje się zatwierdzone metody analityczne oparte na HPLC (wysoko sprawnej chromatografii cieczowej). Zawsze kontroluje się także jakość mikrobiologiczną i ewentualną obecność zanieczyszczeń.
Pharmaton® Geriavit® jest jedynym produktem łączącym zalety standardowego wyciągu G115® z żeń-szenia z innymi niezbędnymi składnikami, takimi jak witaminy, minerały i pierwiastki śladowe.
- Tajemnica żeń-szenia
Żeń-szeń zawiera kilka wyjątkowych substancji czynnych, których nie można znaleźć w żadnej innej roślinie. Najważniejszymi substancjami o właściwościach leczniczych są ginsenozydy, których nazwa pochodzi właśnie od nazwy żeń-szeń (z ang. ginseng). Pod względem chemicznym wyróżnia się kilka rodzajów ginsenozydów – klasyfikuje się je do różnych grup, ale wszystkie zawierają w nazwie literę „R”. Każdy ginsenozyd ma charakterystyczne właściwości i skuteczność. Uważa się, że najważniejsze ginsenozydy to Rg1 i Rb1, które decydują o ogólnym działaniu żeń-szenia.
Według tradycyjnej medycyny chińskiej wzajemne oddziaływanie tych dwóch ginsenozydów tworzy harmonijną równowagę między siłą Yin (bierność, ciemność, powolność) i Yang (aktywność, jasność, szybkość). Rb1 uspokaja organizm w chwilach stresu i wzburzenia, natomiast Rg1 podnosi sprawność, przyspiesza reakcje i ma pozytywne działanie w sytuacjach wyczerpania fizycznego i osłabienia w czasie choroby lub też po prostu wtedy, kiedy potrzebujemy dodatkowej porcji energii.
- Sekret tkwi w kompozycji
Choć ginsenozydy odgrywają niezwykle ważną rolę w leczniczym działaniu żeń-szenia, dopiero połączenie ich z kilkoma innymi składnikami, a szczególnie z pewnym rodzajem cukrów, zapewnia optymalne działanie wyciągu. Dlatego też cały wyciąg działa skuteczniej niż poszczególne składniki osobno. Ponadto korzeń żeń-szenia zawiera inne ważne składniki, takie jak witaminy, minerały i pierwiastki śladowe, które również w istotny sposób pozytywnie wpływają na organizm.
- Historia żeń-szenia
Od ponad 2000 lat żeń-szeń jest stosowany w tradycyjnej medycynie chińskiej jako panaceum. Dziś Chińczycy nadal uważają, że roślina ta przywraca siłę wewnętrzną, tzw. chi. W starożytności uważano żeń-szeń za roślinę królewską i mogli go stosować wyłącznie władcy. Korzenie żeń-szenia były wówczas dosłownie na wagę złota.
- Popularność żeń-szenia
Nazwa żeń-szeń pochodzi od chińskiego „jen szen”, oznaczającego „siłę ziemi w kształcie człowieka”.
Żeń-szeń stał się źródłem wielu mitów i legend. W Chinach roślinę tę nadal określa się mianem „korzeń-człowiek”, w Korei – „korzeniem życia” albo „korzeniem ludzkim”, w Japonii zaś darzy się ją takim szacunkiem, że nosi nazwę „cudu wszechświata”.
- Żeń-szeń podbija Zachód
Korzeń żeń-szenia już kilkakrotnie pojawiał się w krajach Zachodu, zawsze jednak po jakimś czasie zapominano o nim.
Po raz pierwszy przywieźli go do Hiszpanii żeglarze mauretańscy w I wieku n.e. Ponownie odkryty został w 1642 r. przez Alvaro Samedo, a następnie przez XVII-wiecznych żeglarzy holenderskich. Jednak dopiero w XX wieku żeń-szeń wreszcie uznano za roślinę leczniczą, gdy jego działanie zostało naukowo zbadane i udokumentowane.
- Odmiany żeń-szenia
Żeń-szeń występuje w licznych odmianach. Rodzina Panax składa się z kilku gatunków, z których każdy ma inne właściwości. Znanymi gatunkami spokrewnionymi z Panax Ginseng C.A. Meyer są Panax quinquefolius (żeń-szeń amerykański), Panax notoginseng, Panax japonicus, Panax trifolius oraz Panax vietnamensis. Najdokładniej zbadany w badaniach farmakologicznych jest gatunek żeń-szenia Panax, zawarty w preparacie Pharmaton® Geriavit® . Do tej samej rodziny (Araliaceae) co żeń-szeń Panax, czyli azjatycki, należy Eleutherococcus senticosus (nazywany także żeń-szeniem syberyjskim), który ma niektóre wspólne z nim cechy.
- Ważne składniki żeń-szenia
Główne składniki czynne zawarte w korzeniu żeń-szenia nazywane są ginsenozydami (należą one do chemicznej klasy saponin trójterpenowych), ale i inne substancje wykazują aktywność (np. niektóre cukry proste i polisacharydy). Substancje czynne dostają się do krwiobiegu i są rozprowadzane po całym organizmie, dzięki czemu mogą pozytywnie wpływać na ogólny stan zdrowia.
Proces uprawy, przetwarzania i magazynowania korzeni żeń-szenia musi spełniać wiele kryteriów. Aby produkt był skuteczny, musi zawierać odpowiednie stężenie ginsenozydów. Na ilość ginsenozydów zawartą w korzeniu wpływa wiele czynników: stan gleby, wiek rośliny, czas zbioru oraz warunki przechowywania.
- Więcej informacji na temat standaryzacji żeń-szenia…
kliknij.
